Article tà la setmana nº 765

Trobada de liceans a Barcelona

Un sieissantat de joves gascons, lengadocians, catalans e valencians s’apleguèron en Catalonha a la fin d’abrial. Visitèron Aran, Girona, Barcelona e subretot se comprenguèron.

 Del 26 d’abrial a 2 de mai, 58 liceans occitans e catalans visquèron una setmana acampats. Avián entre 15 e 17ans. L’objectiu èra de far tocar d’un biais practic l’unitat de l’espaci occitano catalan. L’idèa nasquèt a l’escòla occitana d’estiu de l’an passat. Diferents professors d’occitan e de catalan sentissián que caliá far quicòm ambe los joves. Aital 10 lengadocians de Galhac, 31 gascons de l’Isla de Baish e Sent Gaudenç, 10 valencians d’Elx e 7 catalans de Barcelona participèron a l’escambi.

Lo viatge comencèt per la visita de la Val Aran ont l’acuèlh dels notres joves foguèt minimalista. Una granda partida de la trobada se passèt a Barcelona ont liceans catalans e valencians visitèron la vila dambe explicacions en occitan e catalan. De notar en particular lo plan pedagogic musèu d’istòria de Catalonha que permet a totòm de comprendre l’identitat reala del Principat. Visitèron tamben la seccion romanica del Musèu Nacional d’Art de Catalonha qu’es un dels musèus mai polits del mond.

Ambe lo supòrt del CAOC, e del sieu president Enric Garriga i Trullols, faguèron la visita del Parlament de Catalonha que discutís actualament d’una lei sus l’occitan. Gràcias a la professora de catalan Mariona Albareda i Sambola, afogada d’occitan, los liceans nostres poguèron passar una jornada dins un licèu del barri de Barcelona que se ditz Guinardó. Poguèron veire que tot l’ensenhament se fa en catalan e comprenguèron las diferéncias de tractament de l’occitan en França e del catalan a Barcelona : lo jorn e la nuèit.

Mas l’essencial foguèron pas las visitas o los actes institucionals. Son los moments que passèron junts, coma la partida de rugbí sus la plaja, o l’iniciacion a las danças tradicionalas faita per J.-P. Ferré. Vertat es que lo fait d’èsser lotjats tots amassas dins un otèl de Calella, dins la comarca del Maresme, permetèt de bastir un grop pro unit. Los nòstres joves aguèron lo temps d’aprendre a se conéisser plan. La capitada del sejorn se podèt notar a la fin on foguèron nombroses a plorar a l’ora de la despartida.

Aprep, cal èsser realista : la lenga qu’emplègan los nostres joves entre eles foguèt subretot lo francés e lo castelhan. L’occitan e lo catalan foguèron plan presents çaquelà. Mas nos poirem demandar legitimament si aquelas lengas seràn mai qu’un marcaire d’identitat per eles. Pasmens, aquela trobada foguèt una iniciacion, o benlèu una revelacion, per maites liceans. L’existéncia d’Occitània o de Catalonha es una evidéncia au jorn d’auèi. Ara cal daissar lo temps que tot cresca…

A Sent Lis, lo 9 de mai de 2010,

Nicolau Rei Bèthvéder.